پاورقی,حمید اسماعیل زاده

تجربه‌های ذهن من تمامش در یک پاورقی است. من از این که در متن باشم نمی‌ترسم؛ اما گاهی باید سری هم به پاورقی زد؛ بعضی وقت‌ها حرف مهمی دارد؛ حرفی که جایش فقط در پاورقی است...
تجربه‌های ذهن من تمامش در یک پاورقی است. من از این که در متن باشم نمی‌ترسم؛ اما گاهی باید سری هم به پاورقی زد؛ بعضی وقت‌ها حرف مهمی دارد؛ حرفی که جایش فقط در پاورقی است...




تلگرام؟!

روم به دیوار، می‌تونین توی کانال زیر مطالب وبلاگم رو دنبال کنین :(
@Pavaraqiha


پیام های کوتاه
بایگانی
محبوب ترین مطالب
-->

گرم‌کن کانون خانواده!

چهارشنبه, ۲۰ آذر ۱۳۹۲، ۰۷:۲۹ ب.ظ

در جامعه‌ی امروز، کانون خانواده‌ها دیگر مثل گذشته گرم نیست؛ کارشناسان علّت خیلی از بزهکاری‌ها و فسادهای جامعه را همین امر می‌دانند؛ به عقیده‌ی ایشان باید کانون خانواده‌ را گرم‌تر، و افراد خانواده را به هم نزدیک‌تر کرد.

در همین راستا، مسئولان امر بر آن شده‌اند تا مقدمات را فراهم کرده و در نتیجه خانواده‌ها را به حدّی به هم نزدیک کنند که هیچ فاصله‌ای بینشان نباشد.

طرح گرم‌کن کانون خانواده یا همان مسکن اجتماعی.

خانه‌هایی با مساحت 35 متر برای خانواده‌های کم جمعیّت و مساحت 65 متر برای خانواده‌های خیلی پر جمعیّت.

کارشناسان این طرح را به عنوان بهترین طرح شناخته‌اند و اعتقاد دارند این اقدام زوج‌های جوان را تشویق به داشتن فرزندهای زیاد می‌کند تا کانونی هر چه گرم‌تر را دارا باشند. در واقع آنها اعتقاد دارند، دغدغه‌ی زوج‌ها تا به امروز این بوده که چگونه می‌شود در این جامعه‌ی باز و این خانه‌های بزرگ، فرزند خود را تربیت کرد.

در این طرح که از معماران کارکشته و متخصص استفاده شده است، برای صرفه جویی در متراژ خانه، دستشویی دارای دو در می‌باشد، که در این صورت دستشویی برای اهالی خانه و مهمانان، تبدیل به محل گذر نیز می‌شود و دوکاربره می‌شود.

طرح گرم کان کانون خانواده

***

مسکن به چند بخش تقسیم می‌شود؛ مسکنی هست که طول آن در عرض آن، پیدا نیست و حالا حالا هم پیدا نمی‌شود.

مسکنی هست که طول آن در عرض آن چیزی‌ست که اگر در یک طرف آن بایستی، آن طرفش، خیلی که به خودت فشار بیاوری به چشم می‌آید، امّا آن وقت دیگر چشمت در آمده‌است.

مسکنی هم هست که طول آن در عرض آن اصلاً مهم نیست، همینطور دورِهمی داریم خوش می‌گذرانیم، چه کار به طول و عرضش دارید؟!

 

نظرات  (۴)

۲۳ آذر ۹۲ ، ۱۶:۰۷ شهرام کافی

سلام، عزیز ارجمند، جناب اسماعیل زاده:
خواندم و بهره مند شدم. طنز پاک و آرامی در بطن نوشته خودنمایی می کند.
موفق باشید.
.
.

با بخش هایی از سفرنامۀ «خانه یار کجاست؟»
منتظر و مشتاق نظرات شما خوبانم.
۲۳ آذر ۹۲ ، ۱۶:۵۸ دکـ لـ مـ هـ
خدماتِ فرمایشی- فرسایشیِ "ما"
با ما در امان باشید!
* ما: همان مسکنِ اجتماعی
این طرح مزیتای دیگه‎ای هم داره!
مثلا بدلیل کمبود جا، اعضای خانواده موقع رفت وآمد به هم ساییده می‎شن و دراین سایش القای الکترسیته به وجود آمده واین خود موجبِ تولید گرما می‎شه!
فقط بدیش اینه در عمل سایش، به مرورِ زمان فرسایش به وجود آمده و در طی آن خانواده واردِ مرحله‎ای جدید به نام انقراض یا انگراز می‎شه
که این هم می‎تونه هدفمند باشه...
۲۸ آذر ۹۲ ، ۰۹:۰۴ تبسم بهار
سلام
دستشویی دو دره !
هوم...
احتمالا هر آپار تمان هم یک حمام عمومی دارد !
...
بیچاره مردم

--------------------
از خواندن طنز هاتون خیلی استفاده و حظ میبرم .
پاسخ:
احتمالا ...
----
چوبکاری می فرمایید، نظر لطفتونه
سلام
خدا ازین گرم کنا قسمت گرگ بیابون نکنه. میخوای پاتو دراز کنی میره تو چشم روبه روییت. والا.
پاسخ:
سلام، والا

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی