پاورقی,حمید اسماعیل زاده

تجربه‌های ذهن من تمامش در یک پاورقی است. من از این که در متن باشم نمی‌ترسم؛ اما گاهی باید سری هم به پاورقی زد؛ بعضی وقت‌ها حرف مهمی دارد؛ حرفی که جایش فقط در پاورقی است...
تجربه‌های ذهن من تمامش در یک پاورقی است. من از این که در متن باشم نمی‌ترسم؛ اما گاهی باید سری هم به پاورقی زد؛ بعضی وقت‌ها حرف مهمی دارد؛ حرفی که جایش فقط در پاورقی است...




تلگرام؟!

روم به دیوار، می‌تونین توی کانال زیر مطالب وبلاگم رو دنبال کنین :(
@Pavaraqiha


پیام های کوتاه
بایگانی
محبوب ترین مطالب
-->

عریضه های آدم ها

يكشنبه, ۱ ارديبهشت ۱۳۹۲، ۰۳:۲۹ ب.ظ

عریضه های آدم ها

 حتی سرش را بلند نکرد تا صورتم را ببیند، هر چه می‌گفتم عریضه‌نویس دو خط از من جلوتر بود، انگار از زندگی من خبر داشت؛ برگه را ازش گرفتم و پاره‌ کردم،

این جور زندگی که من دارم را که همه دارند ...

نظرات  (۲)

خیلی زیبا بود
ولی کاش با تامل بیشتر تبدیل به شعر کوتاهی میشد که مخاطب اون رو برای خودش یادداشت کنه
نه فقط به عنوان یک ایده خوب بهش فکر کنه

اگه بخوایم ریز تر بریم روش مثلا به نطرم این اضافیه
"عریضه‌نویس داشت عریضه‌ام را می‌نوشت،"
چون نشون نمیدی تصویر رو داری با جمله خبری بیان میکنی
در صورتی که مثلا این جمله
هر چه می‌گفتم (عریضه نویس) دو خط از من جلوتر بود
همون مفهوم رو با کلمات کمتری میرسونه
این داستان توی جملات بعدیت هم دیده میشه
ولی به نظرم یک شعره بیسته اگر درست جمع بشه
با خصت در استفاده از واژه ها

شرمنده نمیدونم چرا احساس انجمن شعر بهم دست داد، اونقدر به قاعده یه شعر ازش لذت بردم که فکر کردم حتما باید یه چیزی میگفتم
پاسخ:
سلام، نظرت در مورد خصت کلمه ها درسته، خودم هم دقت داشتم اما اون نکته ای که گفتی رو غافل شدم، "عریضه‌نویس داشت عریضه‌ام را می‌نوشت،" درستش می کنم.
شعر شدنش هم، نمی دونم شاید به خاطر تباعد من با فضای شعر نو است.
ممنون، خیلی استفاده کردم، بیشتر از اینها دوست دارم از نظراتت استفاده کنم.
۲۲ مرداد ۹۴ ، ۲۱:۲۵ هادی سیاوش کیا
وای...
این پست چقد قشنگه! ایشالا مبارکش باد

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی